Reacties op: Veerkracht doet leven

Door: Natascha

Natascha — Tue, 19 Jun 2012 09:29:08 +0000

Jaartje verder.. En ook Natascha heeft nu haar VWO diploma oleeee

Door: reynold

reynold — Thu, 21 Jul 2011 10:29:20 +0000

Dag Huub,

Dank voor je warme reactie. Komt goed!

Groet,
Reynold

Door: huub

huub — Thu, 21 Jul 2011 07:44:46 +0000

Dag Reynold,

Ik vind het een warm en liefdevol geschreven verhaal. Ik ervaar bewondering, openheid en moed. Ik sluit me bij anderen aan: het verhaal raakt me. Het is een prachtig voorbeeld van veerkracht, een mooie karaktereigenschap die heel veel goeds gaat brengen: een diamantje om mee te dragen. Ongetwijfeld gaat het voor Natascha helemaal goed komen. Succes, hoor!

Huub

Door: reynold

reynold — Tue, 12 Jul 2011 22:22:21 +0000

Ha Henk.
Dank voor je mooie reactie. Ik zie het als onderdeel van onze ontwikkeling dat we als vader mogen worstelen met ook deze vraag. Net als onze kinderen mogen ook wij hierbij “fouten” maken om van te leren. Leren, samen met “je” kinderen … want wanneer stoppen ze je kind te zijn en beginnen ze zichzelf te zijn. Ik ben het aan het ontdekken.
Groet, Reynold

Door: reynold

reynold — Tue, 12 Jul 2011 22:17:22 +0000

Hi Tasch,

Ik heb altijd geloofd dat het goed met je komt. Nu weet ik het. Hoe je bent omgegaan met alle ontwikkelingen en tegenslagen in het afgelopen jaar geeft vertrouwen en moed … 🙂

Je vader

Door: henk

henk — Tue, 12 Jul 2011 11:40:07 +0000

HiReynold en Ronald,er zijn op de momenten dat je kinderen je echt nodig hebben en zeker op de momenten dat je kinderen grote beslissingen moeten nemen is ook voor mij heel herkenbaar. En ja,wat betreft het willen helpen van je kinderen dat herken ik heel erg. Ik vind het zelf nog steeds er lastig om er “alleen maar te zijn” en ze niet te helpen op de momenten waarvan ik denk dat ze een extra zetje nodig hebben.

Hartelijke groet,

Henk

Door: Natascha

Natascha — Mon, 11 Jul 2011 12:02:48 +0000

Haai paps!

Mooi verhaal!!
Maar het komt helemaal goed met mij he, dat weet je toch!

Dikke kus,

Je dochter

Door: reynold

reynold — Mon, 11 Jul 2011 09:01:36 +0000

Dag Ronald,

Die vaders hebben toch wel veel gemeen. Van mijn kinderen leer ik veel. En heb ik vooral geleerd dat ik er slechts voor ze hoef te zijn in hun decisive moments in life. Dit jaar kreeg ik op mijn verjaardag van mijn 3 volwassen kinderen een mooie beeld van een kind-Boeddha. Met een vergelijkbare boodschap als je dochter je gaf. Het bracht me tranen van ontroering, vreugde en dankbaarheid.

Hart. Groet,
Reynold

Door: Ronald van Domburg

Ronald van Domburg — Sun, 10 Jul 2011 10:06:15 +0000

Reynold,
dank voor deze mooie tekst. En o zo herkenbaar… Als vader zou je af en toe zo graag het lot van je kinderen een handje willen helpen. Een klein zetje maar, onmerkbaar haast en subtiel. En tegelijk besef je, dat het niet aan jou is om dit te doen, dat je er ‘alleen maar’ kunt zijn op die momenten dat het nodig is. Het doet me denken aan de kaart die ik vorig jaar van mijn dochter Romy kreeg met vaderdag: ‘..ik ben superblij dat jij mijn vader bent. Ik kan altijd bij je terecht met vragen maar ook voor een kopje koffie. Ik ben heel trots op je en ik weet zeker dat je bedrijf nog veel successen zal maken…’ Met zo’n kaart kan ik alleen maar grote dankbaarheid voelen.
Hartelijke groet,
Ronald

Door: reynold

reynold — Tue, 05 Jul 2011 08:27:08 +0000

Beste Henk en John,

Dank voor jullie warme reacties. Als vaders en mens herkenbaar vermoed.

Hartelijke groet,
Reynold