Vind je het soms ook zo zwaar? Loopt het niet zoals het moet? Is het in deze rare tijd onduidelijk hoe het voor je gaat lopen? Is je situatie onzeker? Weet je niet waar je aan toe bent? Weet je zelf geen raad met de situatie?

Het zijn inderdaad vreemde tijden. De lange economische crisis heeft een steeds grotere impact op mensen. Velen vrezen voor hun baan en voor de onzekerheid die dan ontstaat. Anderen bevinden zich al in die situatie en vinden het zwaar om eruit te komen. Het leven kan inderdaad zwaar zijn, op elke vlak: persoonlijk, relationeel, financieel, werk, carrière, etc. En toch is het mogelijk om het leven licht(er) te maken.

Zit je in een achtbaan … ontspan!
Maak het licht, hoorde ik mezelf laatst zeggen tegen een goede vriend. Ik schrok er zelf van, want ik wist niet of hij daar wel op zat te wachten. Hij had me namelijk net verteld hoe zwaar het allemaal was. Het leven leek op een achtbaan. Het was allemaal niet gemakkelijk.
Hij was er even stil van. Samen kwamen er daarna achter dat er wel een stevige kern van waarheid in zat. Er zijn inderdaad twee manieren om in een achtbaan te zitten. Je kunt er zwaar in zitten: verkrampt en gespannen. Of je kunt er licht in zitten: rustig en ontspannen.
De kans is groot dat als je er verkrampt in zit, dat je er ziek, zwak en misselijk uitkomt. Het kan zelfs een pijnlijk lichaam opleveren. Zit je er ontspannen in, dan is de kans groter dat je ervan geniet en er met glimlach uitkomt. En onderweg heb je waarschijnlijk dan ook meer gezien en ervaren.
Hoe je erin zit verandert niets aan de achtbaan zelf. Die vertrekt en komt gewoon aan als bedoeld. Dus als je toch al in de achtbaan zit en er geen invloed op hebt, maak het licht. Heb je wel invloed op de achtbaan, maak het dan niet zwaar, maar verander het!

Tips om effectiever en energieker te blijven
Onze tips om effectiever en energieker te blijven in de moeilijke tijd laat zich als volgt samenvatten:
Verander wat je niet kunt accepteren,
Accepteer wat je niet kunt veranderen,
Maak het onderscheid met je wijsheid,
Doe het vooral met lef, humor en plezier.

Inspanning en ontspanning
Als je een situatie niet kunt accepteren, verander het dan, met alles wat in je vermogen ligt. Bedenk daarbij dat elke verandering begint bij jezelf. Door zelf er anders tegen aan te kijken, de dingen anders te doen en andere dingen doen heb je in staat de situatie te veranderen.
Toch zijn er ook situaties denkbaar die je echt niet zelf kunt veranderen. Je hebt daar vrijwel geen invloed op. Het is dan ook niet zinvol om je daar dan aan te ergeren of storen. Acceptatie is dan veel handiger. Het geeft je ontspanning en rust. En ruimte om wel op te pakken wat je wel kunt.

Actie en ontwikkeling
We zijn gewend om in actie te denken. Lastige (crisis) situatie verleiden ons ook direct en snel tot actie. En het is inderdaad heel zinnig om er alles aan te doen om de situatie te veranderen. En je energie daarvoor te benutten.
Maar het is minstens even belangrijk om goed te ervaren wat er met je gebeurt. Blijf leren van de situatie en van de manier waarop je daarmee omgaat. Ervaring is de enige manier om iets echt te leren. Om als persoon tot ontwikkeling te komen.

Aandacht en plezier
Geef je problemen en uitdagingen al je aandacht. Steker nog, het kan niet anders. Problemen en slecht nieuws trekken automatisch al onze energie. En het is ook goed dat we onze problemen serieus nemen en ze oplossen.
Soms is het echter minstens even zinnig om je plezier in je leven te behouden. Relativeer en zet de problemen ook in het juiste perspectief. Waardeer ook wat je hebt. Waarschijnlijk is dat al best veel. En lach eens wat vaker. Ook als het gaat over jezelf in de situatie waarin je bent.

Probeer het eens
Doe het eens anders of doe eens wat anders. Probeer het eens. Het kan je veel opleveren. Het kan ook helpen om hierover meer te lezen, bijvoorbeeld “5 tips om pessimisme te doorbreken”, of te horen, bijvoorbeeld “hoe positief te blijven in negativiteit van de financiële crisis”. We wensen je veel succes met een andere kijk en aanpak. En horen graag wat het je oplevert.

Dit zijn onze tips om het leven licht(er) te maken / houden. We zijn ook erg benieuwd hoe jij dat doet. We nodigen je dan ook uit hierop te reageren.
• Wat voeg je er graag aan toe? Maak de discussie completer.
• Wat zie of doe je anders? Help anderen om daarvan te leren.
• Wat wil je nog weten? Geef anderen de kans je te helpen.
Deel je gedachten hieronder in het commentaarveld, zodat we van elkaar kunnen leren.

P.S. Deel dit artikel “Maak het lichter – Tips om effectiever en energieker te blijven” s.v.p. met jouw netwerk, zodat ook de mensen in jouw netwerk ervan kunnen profiteren.

Download ons gratis e-book: “Samen naar een uitmuntend teamresultaat in 12 stappen!”
Ontvang ons e-zine met tips om met je team succesrijker te zijn.
Bekijk ons actueel aanbod van MastersInTeamwork trainingen.

The post Maak het lichter! appeared first on De Wagenmenner Leaderschip Academy.

Crisis!
Elk team krijgt vroeg of laat te maken met onvoorspelbare ontwikkelingen. Door invloeden van buiten, zoals een financiële crisis. Door veranderingen in het team, zoals aanpassing van teamsamenstelling. Of door onverwachte tegenslag, zoals tegenvallende resultaten. De kans is groot, want de enige constante is de verandering!

Elk team raakt hierdoor in verwarring, uit het evenwicht en in een crisis. Het is daarop vaak niet voorbereid. Als team en individu weet men even niet wat te doen. Onverwachte verandering wordt vaak als bedreiging ervaren. Het team heeft tijd nodig om ermee om nieuw evenwicht te vinden. Rationeel en emotioneel. Collectief en individueel.

Het resultaat is een dip in teameffectiviteit. Het team doorloopt daarin de vier fasen van verwerking: ontkenning, woede, frustratie en aanvaarding. Maar ook elk teamlid afzonderlijk. Daar is tijd voor nodig.

Deze dip heeft een bepaalde diepte en duur. De aard van de tegenslag heeft invloed op beide, maar vooral op de diepte. Echter, diepte en duur worden vooral bepaald door het vermogen van het team en teamleden om met tegenslag om te gaan. Door de veerkracht!

De verwarring leidt vaak tot verstarring in het team. Het gevolg is dan vaak een diepe en langdurige dip in teameffectiviteit. Het team heeft veel tijd nodig en doorloopt als het ware alle fasen van een nieuw team: van forming, via storming en norming, naar performing. En komt er soms moeizaam uit.

Veerkrachtig door de dip
Een veerkrachtig team is snel weer effectief, omdat het de kunst verstaat tegenslagen te boven te komen. De diepte en duur van de dip zijn beperkt. Het team gaat sneller door de verwerkingsfasen. Het ontkent de tegenslag niet, maar teamleden gaan er “samen sterk” door heen. Ogenschijnlijk alsof de tegenslag geen invloed heeft gehad.

De “interne cohesie” van een veerkrachtig team is o.a. te herkennen aan een hoge mate van:
• betrokkenheid en emotionele commitment van de teamleden
• gezamenlijke, eenduidige en onderschreven visie en doelen
• gedeelde waarden m.b.t. constructief en effectief gedrag
• gerichtheid op ontwikkeling en innovatie
• interne cohesie en aandacht voor individuele en wederzijdse ontwikkeling

Het gedrag van de teamleden is constructief van aard: meer dolfijn- dan karper-of haaigedrag. Kenmerkend is:
• Nemen van eigen verantwoordelijkheid voor gezamenlijke doelstellingen
• Handelen, ervaren en leren van voortschrijdend inzicht in het hier en nu
• Waarderen van de inbreng en open staan voor behoeften van anderen
• Samenwerken, constructief, waarbij ideeën en gedachten worden gedeeld
• Nemen van eigen initiatief en bespreken van conflicten
• Durven de gebaande paden te verlaten om nieuwe dingen uit te proberen
• Uitkomen voor eigen onzekerheden en gevoelens, vanuit vertrouwen in anderen
• Verbeteren en verder brengen van ideeën en samenwerking
• Bereiken van best haalbare resultaat en gepast zorgen voor de details

7 Stappen
Een veerkrachtig team ontstaat niet zomaar, maar is “geoefend.” Het heeft crises doorgemaakt en geleerd met tegenslag om te gaan. Teamleden hebben met elkaar leren lezen en schrijven in crisis. Ze zijn al eerder diep gegaan en weten dus hoe ze er weer doorheen moeten. Collectief en individueel.

Een veerkrachtig team ziet een crisis zelfs als groeimogelijkheid. Het stelt hen in staat beter voorbereid te zijn op de volgende tegenslag. Hoe zorg je ervoor dat het team samen sterk door crises heen gaat.Hierbij 7 stappen naar een veerkrachtiger team.

1. Onderken crisis-momenten
Benoem je crises; persoonlijk, team of werk-gerelateerd. De momenten van pijn, tegenslag, stress, verlies, etc. Onderken de crises, die je -achteraf bekeken- sterker hebben gemaakt. Kies de belangrijkste.

2. Leer over veerkracht
Leer over je eigen veerkracht door te beschrijven hoe je crises te boven kwam. Hoe je daar zelf sterker uit gekomen bent. Deel in het team deze verhalen en leer van elkaar.

3. Ontdek essenties
Bespreek met elkaar de essenties van veerkracht. Wat is bepalend voor onze veerkracht. Wat hebben we als team gemeen. En wat is persoon-specifiek wat betreft veerkracht.

4. Begrijp de waarde
Creëer samen een toekomstbeeld als veerkrachtiger team. Stel samen vast hoe jullie dan als team samenwerken. En hoe jullie dan omgaan met een crisis. En wat het jullie en de omgeving oplevert.

5. Stel een gedurfde ambitie
Durf het aan om gezamenlijk een ambitie voor een veerkrachtiger team neer te zetten. En vertaal die ook door naar een gedurde ambitie voor jou als individu.

6. Zet acties uit
Zet acties uit om de ambitie waar te maken. Maak met elkaar duidelijke afspraken. Over hoe om te gaan met crises. Over hoe elkaar te helpen. Over het niet-vermijden, maar aangaan van conflicten in het team.

7. Doe het anders
Durf het anders te doen. Want als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Oefen door het anders te doen en leer daarvan. Ontwikkel veerkrachtige vaardigheden door te leren de “kleine” crises.

Vond je dit artikel “De Crisis te Boven, een Veerkrachtig team” nuttig? Deel het dan!

[contentblock id=1]

The post De Crisis te Boven, een Veerkrachtig team appeared first on De Wagenmenner Leaderschip Academy.

Gisteravond, 30 juni 2011, was ik als trotse vader bij de diploma uitreiking van Chantal. Mijn dochter ontving daar haar VWO-diploma. Mooie, herkenbare en lovende woorden. Ze gaat psychologie studeren. Gaat helemaal goed komen.

En trotse vader ben ik ook op Natascha, haar tweelingzus. Eergisteren hoorde ze dat het VWO-diploma net niet heeft gehaald. Diezelfde avond zorgde ze ervoor dat prestatie van haar zus gevierd werd. Gister keek ze al vooral vooruit. En ‘s avonds was ze tijdens de diploma-uitreiking er helemaal bij. Dat is veerkracht! Respect!

Zelf heb ik al veel meegemaakt wat mij veerkrachtig heeft gemaakt. Mensen, waar ik mee samen werkte, hebben mij altijd bewonderd om mijn veerkracht. Ik herken dat wel, omdat dat beeld vaak voortkwam uit bijzondere situatie. Ik kijk vaak verwonderd terug op mijn eigen denken en doen in die situaties. Ze hebben we altijd iets moois gebracht. Ik ben daar veel sterker uit gekomen ben.

Maar deze week heb ik van Natascha nog meer geleerd over veerkracht. Ze krijgt het namelijk allemaal niet cadeau. Ze moet er hard voor werken. En is daar dan ook niet vies van. Maar vaak krijgt ze niet loon naar werken. Ook niet tijdens het VWO examen 2011.

Al haar inspanningen, inclusief extra examentraining, ten spijt kreeg ze 2 weken geleden te horen dat ze het niet gehaald heeft. Ze mag wel een vak herkansen. Ze schreeuwt het uit van teleurstelling. Maar 15 minuten later is ze vooral bezig met hoe ze zich maximaal kan voorbereiden op haar herexamen.

Ze werkt 4 dagen keihard. Van 8 ‘s ochtends tot 8 ‘s avonds. Herexamen training voor Scheikunde in Leiden. Gevolgd door herexamen vorige week woensdag. En het was spannend, maar ze had hoop en geloofde dat ze het ging halen.

Afgelopen woensdag kwam het verlossend woord, maar het was niet positief. Ze heeft het niet gehaald. De teleurstelling was groot. Ze begrijpt het niet. Weer schreeuwt ze het uit. Waarom wordt haar harde werken niet beloond? Waarom heeft ze alweer niet het geluk aan haar zijde? Haar teleurstelling komt er met dikke tranen uit? En als vader sta je machteloos.

Een uur later had ze geen tranen meer over. Stapte uit haar kamer en zei vastberaden dat het tijd was om het succes van haar tweeling-zus te vieren. En dat er een mooie taart moest komen. Een zelfgemaakte wel te verstaan. En in 4 uren maakte ze een schitterend taart, die door haar zusje zeer gewaardeerd werd. Andere tranen.

The day after, samen met haar naar de decaan. Constructief zocht ze samen met ons naar de mogelijkheden. De VAVO, Alvast Studeren, Werken. Maar vooral naar mogelijkheden om te beginnen met haar studie HBO Verloskunde, waar ze zo naar toe leeft. En die lijken er te zijn. Een kleine kans, maar wel een mogelijkheid.

Natascha ging er, op de haar eigen generieke manier, mee aan de slag. Dezelfde middag waren alle formaliteiten afgehandeld, de noodzakelijk instantie geinformeed, motivaties geschreven, enz. En hoopvol wachtte ze af hoe het een en ander zich ontwikkelt.

En dezelfde avond, gisteravond dus, ging ze opgewekt naar de diploma uitreiking. En ging ze grootmoedig om met alle reacties van medeleerlingen en docenten, die het haar allemaal zo gegund hadden. En ook dat zegt heel veel over haar.

Vanmorgen hoorde ze dat zie niet in aanmerking komt voor Alvast Studeren. Nog een domper. Voor de studie HBO Verloskunde wordt geloot en geselecteerd. Daardoor komt deze niet in aanmerking voor Alvast Studeren. En kan Natascha niet beginnen aan de studie, die zij zo graag wilt doen.

De afgelopen dagen maakte mij boos, kwaad en teurgesteld. Niet teleurgesteld in haar. Maar vooral boos over de “onrechtvaardigheid”. Boos, maar ook niet wetend op wie of wat. Waarom moet zij het altijd zo moeilijk hebben? Waarom heeft ze het niet een keer mee? Waarom wordt haar harde werken niet een keer beloond?

Het zal wel voortkomen uit de onmacht die je voelt als vader. Ik geloof dat alles wat er gebeurt met een reden gebeurt. Maar op dit soort momenten begin je daar wel heel erg aan te twijfelen. En is het niet makkelijk vol te houden.

In een gesprekje met haar schetste ik mijn dilemma. Ze keek me in de ogen en zei dat ze wel geloofd dat dit betekenisvol is. Dat we dat misschien nu niet kunnen zien, maar in de toekomst wel zullen ontdekken.

Ontroerd begreep hoeveel wijsheid en kracht er lag in haar uitspraak. Haar woorden en daden getuigen van een zeer grote veerkracht. Veerkracht, die doet leven. En weer leerde ik iets heel moois van een van mijn kinderen. En voel ik mij een fortunate father.

The post Veerkracht doet leven appeared first on De Wagenmenner Leaderschip Academy.

Zelfbewustzijn, je realiseren wat je in essentie zelf bent, is de sleutel tot een “untapped potential” van kracht, vertrouwen en verbinding. In individu, team, organisatie en maatschappij. Zelfbewustzijn nodigt uit je verantwoordelijkheid te nemen om de wereld te brengen wat je kunt/bent. En daarmee het verschil te maken.

Zelfbewuste leider zijn is een opgave voor iedereen, onafhankelijk van de positie in structuren (organisatie, maatschappij, etc.). Maar, formele leiders vervullen twee belangrijke rollen. Rolmodel voor mensen, waarvoor zij “leidend zijn”, en inspirator voor mensen om zelfbewust leider te zijn.

Het belangrijkste instrument van de leider is het eigen gedrag. Je bent leider door wat je doet, meer dan door wat je zegt. Echter, meer dan 90% van ons gedrag is gebaseerd op onbewuste drijfveren/patronen. Zelfbewuste leiders hebben groot inzicht in eigen drijfveren/patronen en het effect van eigen gedrag op anderen.

Ontwikkeling van zelfbewustzijn, een continu proces, is dus essentieel voor effectieve leiders. Een continu proces met aandacht voor: authenticiteit, verantwoordelijkheid, bewust gedrag, creatiekracht, daadkracht en realisatiekracht.

Een leider werkt daarnaast zeer bewust aan groei van mensen in organisaties. Bege-leiden van mensen en teams in meer uit zichzelf halen. Aanspreken van creatie- en realisatiekracht, met als gevolg effectiever, succes- en zinvoller (bezig) zijn.

Ware leiders zijn dus ondernemers, managers, leidinggevenden en professionals, die streven naar groei (zichzelf en anderen), gaan voor win-win relaties (medewerkers, klanten, leveranciers), voortdurend leren en bijdragen aan vitaliteit van organisatie en samenleving.

The post De belangrijkste opgave van leiderschap appeared first on De Wagenmenner Leaderschip Academy.

Vandaag kreeg ik een juweeltje toegestuurd door Sandra Smit, met als waarschuwing: “het filmpje duurt wel lang (zo’n 15 minuten), maar is erg de moeite waard!” Ik had een paar minuten dus dacht snel even te kijken waar het over ging. En pas 15 minuten later realiseerde ik mij dat ik de film in 1 keer volledig had uitgekeken. Ik kon het niet helpen, want het was fantastisch!

Dit juweeltje is echt niet voor mezelf te houden en het liefst zou ik het met de wereld willen delen. Dus begin ik met het door te sturen naar jou. Nieuwsgierig? Zie de link hieronder. Een waarschuwing is echter op zijn plaats: het duurt 15 minuten. Durf je het aan?

The post De kracht van waardering | Validation appeared first on De Wagenmenner Leaderschip Academy.

Organisaties hebben behoefte aan realisatiekracht om uitdagingen het hoofd te bieden. Nieuwe uitdagingen vragen andere manieren van doen. Creatie-, innovatie- en realisatiekracht maken verschil: in genereren van oplossingen, creëren van nieuwe producten & diensten en vinden van nieuwe wegen naar de toekomst. Daarom is 2009 het Europese jaar voor creatie en innovatie.

“Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” is een belangrijke remmer. Een typisch Nederlandse uitspraak die onderdeel is geworden van de cultuur. Door veel mensen in één adem genoemd met calvinisme, terwijl in dit Calvijn-500 jaar regelmatig wordt aangegeven dat het weinig van doen heeft met het gedachtegoed van Calvijn.

Door je te richten op wat “gewoon” is haal je vaak onvoldoende uit jezelf. Het negatief effect daarvan is vaak groter dan men vermoedt. De gerichtheid op “gewoon” is veelal zo ingesleten dat wij het ons niet goed beseffen. En daardoor onze eigen realisatiekracht onvoldoende aanspreken.

Door onze gerichtheid op “gewoon” nodigen wij anderen niet uit het beste uit zichzelf te halen. Organisaties zijn veelal zo ingericht dat mensen “gewoon” doen wat verwacht wordt. Met een cultuur, waarin vaak onuitgesproken bepaald is wat de “mores” is. Organisaties halen daardoor onvoldoende uit medewerkers en teams; een hardnekkig verschijnsel met grote effecten …

Wat als Walt, Richard, Ben, Barack, Dirk, Ali en Zahra “gewoon” deden? Wegdromen in een fantasie was dan moeilijker geweest, want Disney had zijn droom allang opgegeven. Monopolyen waren niet doorbroken en Virgin had niet bestaan, want Branson was onzichtbaar gebleven. Jonge mensen hadden niet geloofd in hun ondernemerschap, want Woldring was niet zijn website voor mobieltjes begonnen. Veel mensen in de wereld waren niet geïnspireerd geraakt, want Obama had zich niet kandidaat gesteld. AZ was niet op weg naar het kampioenschap, want Scheringa had het niet opgepakt. Veel jongeren hadden geen ander perspectief, want B. (Bouali) was “gewoon Marokkaan” gebleven. En veel kinderen in groep 6-8 waren verstoken van tips, want Zahra en haar klasgenoten dachten nog steeds dat ze zelf niets aan duurzaamheid konden doen.

Als je in je kracht staat, bied je andere de gelegenheid zelf ook in hun kracht te komen

Het zijn vaak de mensen die “gek” doen die veel bereiken voor zichzelf en de omgeving. Ze zijn effectiever door eigenheid in het doen te brengen, door zin met zakelijkheid te verbinden. Ze verbinden hun eigen motivatie aan de organisatie doelstellingen en handelen zorgvuldig naar de omgeving. Ze creëren daardoor een win-win: ze worden er beter van, mensen in hun omgeving worden er beter van en de onderneming wordt er beter van. En ze oogsten veel waardering.

En vaak blijkt op te gaan “doe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg.” Een experiment het gekke te doen blijkt vaak lang niet zo gek te zijn. Achteraf blijkt de omgeving het veelal niet raar te vinden en zat de belemmering om het te doen vooral bij jezelf. Je hoort er nog steeds bij en de experimenten in “gek” doen zijn heel leerzaam, voor jezelf en voor anderen. Let op: gek doen is vaak aanstekelijk en besmettelijk.

Ook jij kunt zinvoller, plezieriger en effectiever bezig zijn door “doe maar gek” toe te laten. Durf het ook eens aan gewoon te doen waar jezelf in gelooft. En op een manier die bij jou past. Ook als dat anders is dan de omgeving gewoon vindt of verwacht. Ook als dat tegen de gevestigde orde, de mores, de hiërarchie, de staande structuur of de heersende cultuur in gaat.

Gek doen is vaak aanstekelijk en besmettelijk.

Herkennen van gewoon doen en beseffen dat je het anders mag doen vormen de 1^e stap. Door de verschillende vormen is herkenning niet altijd eenvoudig. Bijvoorbeeld: “zo hoort het niet”, “dat kan toch gewoon niet”, “dat vindt men vast raar”, “ik hoor er dan niet bij”, etc. Het is van belang dit te herkennen, en tegelijkertijd te beseffen dat je niet hoeft te doen wat je altijd deed om normaal of gewoon te zijn.

Begrijpen wat je echt zelf wilt is een belangrijke 2^e stap. Kom je ertoe goed te begrijpen wat je echt zelf wilt. Zonder gerichtheid op de verwachtingen van de omgeving of de eigen onbewuste overtuigingen. Begrijp je de effecten en consequenties van gek of gewoon doen voldoende.

Verantwoordelijkheid nemen door een bewuste keuze voor gek of gewoon doen is een 3^e stap. Bij een bewuste keuze accepteer je alle (mogelijke) consequenties daarvan. Je neemt daarbij dus verantwoordelijkheid voor wat je bent, waar je in gelooft en wat je brengt. Op basis van wat je bent, meer dan wat je denkt dat je bent.

Op een mooie dinsdag sprak ik een directeur tijdens de lunch. De onvrede was hem aan te zien. Desgevraagd gaf hij toe dat hij die middag inderdaad liever met zijn jarige zoon doorbracht i.p.v. in de managementteamvergadering. Maar dat zou tegen alle regels in gaan. Op mijn uitnodiging om eens gek te doen durfde hij het uiteindelijk aan de leiding van de vergadering te delegeren en een geweldige middag met zijn zoon te beleven. En tot zijn verbazing had dit een fantastische uitwerking op functioneren van het managementteam.

Leren van de gek doen ervaring is een niet te vergeten 4^e stap. Elke doe maar gek actie levert in ieder geval een interessante leerervaring. Voor jezelf: meer durf in gek doen en jezelf zijn. Voor het team: toelaten van niet gebaande paden en mogelijkheden. Voor de organisatie: cultiveren van mogelijkheden om anders te denken en doen. Pas echter op: het kan aanstekelijk en besmettelijk!

Durf je zelf gek te doen of blijf je gewoon doen wat van je verwacht wordt?

The post Doe maar gek … appeared first on De Wagenmenner Leaderschip Academy.