3 Comments

  1. Hoewel ik me wel kan terugvinden in de aanbevelingen, wil ik toch een paar kanttekeningen plaatsen:

    De schrijver is lijkt voorstander van het klassieke beeld van de leider (management) aan het stuur en de volgers (werknemers) in de passieve rol van passagier of trekpaarden. Als dat niet zo is, blijkt dat niet uit dit artikel en het past trouwens ook bij de titel die hij voor zichzelf heeft gekozen nl de Wagenmenner. Ik erken dat schrijver ook meerdere malen de werknemers noemt maar m.i. toch steeds in een vrij passieve rol. De reis is niet alleen veel aangenamer maar vooral ook succesvoller als alle inzittenden en de trekpaarden dezelfde richting op willen ipv moeten.

    In onze branche is gebleken dat je eerst de persoonlijke ambities van medewerkers specifiek moet afstemmen op de plannen van de onderneming. Medewerkers zullen veel eerder geneigd zijn om zich in te zetten voor het realiseren van de doelstellingen en de richting die management heeft gekozen voor de onderneming, als zij daarin hun eigen persoonlijke ambities kunnen terugvinden. Het is daarom van groot belang dat de leider(s) zich er, in eerste instantie, van bewust zijn dat medewerkers evenals management en de onderneming, een eigen plan hebben. Het is geen gegeven dat deze 2 parallel lopen. Als mederwerkers hun persoonlijke ambities niet kunnen realiseren binnen de onderneming en/of niet kunnen synchroniseren met de plannen van de onderneming dan zullen ze zich ook niet maximaal inzetten en continu de vacaturebanken afspeuren naar een werkgever die wel past in hun persoonlijk plan. Het “afvloeiien” van medewerkers die niet passen in het bedrijfsplan moet daarom ook uit de taboesfeer worden gehaald. De moderne onderneming kan zich geen medewerkers permiteren die bij het bedrijf blijven alleen voor het salaris.

    Daarom is het van essentieel belang dat elk plan van de wagenmenners in de zakenwereld begint met het opstellen van een persoonlijk ontwikkelingsplan voor en in samenspraak met elke individuele medewerker.

    Henk A. Mahabiersing
  2. Author

    Beste Henk,

    Dank voor je uitgebreide reactie. Mijn excuses voor mijn erg late reactie. Lycos liet mij in de steek, waardoor de website een paar weken uit de lucht is geweest en ik verstoken was van mail. Wel rustig 😉
    De wagenmenner hangt niet het klassiek beeld van de leider aan, maar is juist groot voorstander van een andere manier van (bege-)leiden van organisaties.
    Dat vergt ander leiderschap. Het beeld dat jij schets past daar heel goed in. En het vergt van huidige (formele en informele leiders) een individuele en collectieve ontdekkingsreis naar dit andere leiderschap. Het artikel tracht deze leiders uit te dagen de ontdekking aan te gaan. En bijvoorbeeld te ontdekken dat mensen begeleiden meer effect heeft dan mensen te willen leiden.
    Het is verleidelijk leiderschap direct te relateren aan de leiders (managers) in de organisaties. Zij vervullen een belangrijke voorbeeldrol, waardoor meer aandacht voor deze groep op zijn plaats is. Maar leiderschap heeft betrekking op iedereen in de organisatie, ongeacht functie of (hiërarchische) positie. Het gaat erom effectiever te worden en meer realisatiekracht te tonen.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *